Voor de laatste keer kwamen wij Büchianen bijeen in de Openbare Bibliotheek Amsterdam. Althans in het oude gebouw. Volgens jaar zitten we hoog en droog in de nieuwe OBA. Het gerucht gaat dat we dan een panoramisch uitzicht hebben over de prachtige stad waar Boudewijn een groot deel van zijn leven woonde.

Met een beetje geluk is de ruimte wat groter, want ook dit jaar zaten we weer helemaal vol. Meer dan honderd mensen waren al vroeg naar de hoofdstad gekomen om maar niets te missen van de lezingen. Opvallend genoeg gaan de meesten eerst naar boven. Daar op de eerste verdieping hadden de antiquaren hun waar uitgestald. Misschien is "waar" niet helemaal de goede omschrijving. Verzamelparadijs, met dank aan Louis voor dit woord, komt misschien meer in de richting. Boeken waarvan menigeen dacht ze nooit meer tegen te komen lagen uitgestald in de museumkamer.

Tot groot plezier van de aanwezigen beet Guus Bauer het spits af bij de lezingen. Guus vertelt met het grootste gemak rustig een hele ochtend lang de meest prachtige verhalen. Dit groot komisch talent schrijft trouwens ook prachtige boeken. Speciaal voor de Büch Dag schreef hij samen met David de Poel: Kleine jongens in het groot.

Daarna maakte ik het de schrijver van Büch en... geen einde 5 nogal moeilijk. Tenminste dat zei Frans Mouws zelf na afloop. De zaal zal het met mij eens zijn dat we een gepassioneerde verzamelaar nog beter hebben leren kennen.

Na de pauze en de diverse signeersessies werden wij allen verrast door een indrukwekkende FNE Büchmania Lezing van ons lid Godfried Vranken. Geïllustreerd met fragmenten en schitterende afbeeldingen maakte hij ons deelgenoot van zijn passie: Columbus.

Onze gast uit Duitsland, Otto Rick, gaf een opmerkelijk inzicht in wat er komt kijken bij de vertaling van werken van Boudewijn in het Duits. Ook hier was weer sprake van grote passie. De strekking was duidelijk. Alleen als je je verdiept in een schrijver is het mogelijk een goede vertaling te maken. Voor de echte fans had Otto Rick ook twee boeken van Boudewijn in de Duitse taal bij zich. U zult begrijpen dat de doos in zeer korte tijd leeg was.

Menno Voskuil had dit jaar voldoende boeken meegenomen. Geen teleurgestelde gezichten dus dankzij zijn uitgever die oprecht verbaasd was over zoveel belangstelling.

Van vele Büchianen hebben we inmiddels gehoord dat het gesprek met Bernadette Gallis het absolute hoogtepunt van de dag was. Leden die in oktober naar de bijeenkomst in het Letterkundig Museum zijn geweest wisten al dat Bernadette zeer open is over haar relatie met Boudewijn. Maar deze keer leek ze nog een stapje verder te gaan. De muziek en de gedichten brachten veel herinneringen naar boven. En het klinkt als een cliché, maar in de zaal kon je echt een speld horen vallen. (Tussen de muziek door natuurlijk.)

Met een drankje en een hapje hebben wij ons lustrum op gepaste wijze afgesloten. Het zal niet makkelijk worden om volgend jaar weer zo'n fantastische dag te organiseren, maar we doen ons best. Gesteund door uw positieve reacties heeft het bestuur de eerste ideeën voor 2007 al op papier gezet.

André Koolen