De zesde Boudewijn Büch dag zit er op. Het was een enerverende, afwisselende dag waar we als bestuur met groot genoegen en plezier op terugkijken. Een verslag van de dag.

Zelf zijn we altijd ruim op tijd in de Openbare Bibliotheek Amsterdam, onze thuisbasis tijdens de jaarlijkse internationale Boudewijn Büch dag. Tegelijkertijd met onze aankomst, laten ook de antiquariaten zich zien. Marcel Schaap, geassisteerd door zijn moeder, van Boekenzoek en Rolph van de Wouw van En Passant. Zij worden al spoedig gevolgd door Rob van der Nol en Frans Mouws van Les Éditions du Dodo en door het bestuur van the Blue Poet Society en Guus Bauer.

Hoe vroeg zij allen ook aanwezig zijn, het geeft nooit voldoende tijd om alle waar uit te stallen voordat de leden elkaar verdringen voor de tafels. De Boudewijn Büch start om 11.00 uur, maar de bieb is nog maar net open of de eerste leden verdringen zich voor de koopwaar van de antiquariaten. Wij doen zelf natuurlijk driftig mee.

Bea Spraakman en Simone van Olst registeren de leden die aanwezig zijn. Hun hulp is voor ons goud waard. Iedereen krijgt de speciaal voor de Boudewijn Büch dag ontworpen toegangskaart en een poster. Leden die nog geen Büchmania Magazine hebben, krijgen het vierde magazine met het thema Vrienden.
Langzaam maar zeker stroomt het vol op de zevende etage van de OBA. Bijna onopgemerkt, totdat je ineens de drukte ziet en je afvraagt waar die mensen zo ineens allemaal vandaan komen.
Even voor 11.00 uur schatten we dat het aantal bezoekers de honderd overtreft. De OBA zelf schatte het aantal bezoekers van de Boudewijn Büch dag zaterdag op circa 150. We denken zelf dat we daar iets onder zitten, maar dat de opkomst andere jaren overtreft, is zeker.

Henk Spraakman, opent als voorzitter de zesde Internationale Boudewijn Büch dag. Ook mevrouw Van der Ster, met haar 86 jarige leeftijd ons oudste lid, is vandaag weer van de partij. Treinen met vertraging en wissel-en seinstoringen weerhouden haar niet om op tijd in Amsterdam te zijn. Dan kunnen we echt beginnen.
Roy de Beunje, schrijver van Büch...en geen einde 6, Goethe en het einde, staat centraal in een gesprek met ondergetekende. Roy geeft iets meer inzage in het waarom van het thema Goethe, hoe hij tot de inspiratie van onderzoek naar, en verzamelen van Goethe is gekomen. Al jong is Roy aan het verzamelen, van Frank Kafka tot W.F. Hermans en al snel ook van Goethe. Geïnspireerd door Boudewijn na het lezen van een aantal fragmenten en het zien van één van de vroegere programma's van Büch. Na het lezen van Die Leiden des Jungen Werthers van Goethe is de aantrekkingskracht voelbaar. Met passie houden van vrouwen en eindeloos veel wehltsmerzen ondervinden als de liefde onbeantwoord blijft. We hebben een klein doorkijkje gekregen, maar er blijft ook nog iets van sluier rondom Roy hangen. En zo ziet hij het graag.
Na het gesprek slaat Roy aan het signeren van zijn werk. De rij is lang dus moeten zijn sigaretten nog even op hem wachten. En dat wil wat zeggen.

In de pauze heeft iedereen gelegenheid tot het eten van een broodje - La Place, het restaurant in de OBA heeft speciaal voor ons een hoekje gereserveerd - en het snuffelen tussen de verscheidene koopwaar. Zelf geef ik wederom meer geld uit dan ik had voorgenomen, maar daarin ben ik vandaag niet uniek en dat bindt dan weer. Fijn dat je niemand hoeft uit te leggen, waarom je dat boek of die editie toch echt aan je verzameling wilt toevoegen. Bovendien zijn er leden nog ‘gekker' dan ik, dus ik kan nog over straat.
Na de pauze is er ruim 45 minuten de tijd voor aandacht aan Spinoza. Boudewijn Büch deed afstand van aandacht voor Spinoza in zijn programma, omdat hij weigerde de bewondering en aandacht in 25 minuten te proppen. Met recht, want over Spinoza is veel te vertellen, zo maakt Theo van der Werf, secretaris van de vereniging het Spinozahuis, ons al snel duidelijk. Hij heeft zijn lezing speciaal afgestemd op zijn doelgroep en gaat ruim in op de ‘ontmoetingsmomenten' van Boudewijn met Spinoza. Daarnaast krijgen we ook een inkijkje in wie Spinoza was en wat hij zoal in zijn mars had.
In de pauze moet er weer een keuze gemaakt worden tussen koffie of even langs de tafels van Paul Dentz (Arnoud van der Vorst), die Wees presenteert of Marianne Knecht die De lijfeigenen signeert. Elly Daxböck-van Galen heeft haar bundel Vijf gedichten voor Boudewijn meegenomen. Je kon hier vooraf op inschrijven en iedereen die daaraan voorbij is gegaan, zal daarvan spijt hebben. Haar gedichten zijn uiterst ritmisch, de woorden zeer uitgekiend en de poëzie is vooral zeer lieflijk van toon en aard. Een juweeltje in mijn verzameling.
Ik kan het niet laten ook twee aangeboden gedichten te kopen van Corry Kornman. Zo fraai uitgegeven, in een omslag van Vladimir Suchánek; Wintertijd en Herfst. Thuis zal ik weer moeten kiezen: of de gedichten in te lijsten en mijn Sucháneks tonen, met als nadeel dat de mooie gedichten niet meer te lezen zijn óf ze een heel fraai plaatsje geven in mijn vitrinekastje. U begrijpt dat de keuze inmiddels gemaakt is. Wat een talenten in onze vereniging.

Na een korte pauze gaat alle aandacht uit naar schrijver en fotograaf Jan den Hengst die ons verhaalt over de Dodo en met ons een tocht maakt langs vele schilderijen en tekeningen van de Dodo en tot opmerkelijke conclusies komt. Hij had een partij van zijn boek De Dodo meegenomen, maar dit was al snel uitverkocht.
Ter afsluiting van de dag staat de derde FNE lezing - naar de naam van onze sponsor: Foto Noorden Exclusief - geprogrammeerd: From Andy to Boudy and back again. Alexander Reeuwijk neemt ons mee in de wereld van Andy Warhol en geeft inzicht in zijn leven, zijn veelheid aan talenten en beroepen en zijn werk.
De scène uit de Wereld van Boudewijn Büch waarin Boudewijn op zijn knieën in de regen onze aandacht trekt met een soepblikje in relatie tot Warhol is door Alexander (met dank aan Robèrt Koopman voor de DVD) in zijn lezing verwerkt. Zoals zijn lezing is doorspekt met fraai beeldmateriaal in PowerPoint en film-, televisie- en geluidsfragmenten.
Alexander signeert naar afloop zijn werk dat voor € 15,- te koop is bij Bea en Simone. Als Alexander mijn boekje als één van de laatste signeert, is hij bijna te moe om zijn pen en gedachten nog een en dezelfde lijn te laten volgen.

Het is dan klaar. Langzaam maar zeker keren mensen huiswaarts. Nog even die en gene gedag zeggen; er blijven altijd vele mensen die je dan toch ook weer niet hebt kunnen spreken. Op een volgende activiteit weer nieuwe kansen. Als bestuur was het genieten.
Zoveel belangstelling, zoveel gelijkgestemden en geen onvertogen woord gevallen. Alles liep volgens planning en dat is altijd erg plezierig. We kunnen er even op teren. Na afloop heffen we het glas op Boudewijn en eten we met een aantal mensen nog gezellig een hapje bij de Chinees aan de overkant. Qua bediening geen succes, maar wie heeft dat nodig als je in goed gezelschap verkeert. Thuis aangekomen kan de televisie me geen moment boeien. Ik kruip maar snel mijn bed in met een partij nieuwe boeken naast me.

Karin Piters